Grafisch vormgever Stephanie Specht engageert zich om nieuw werk te creëren geïnspireerd op de collectie houtblokken van het Museum Plantin-Moretus. Minimalisme, een liefde voor fonts en spitsvondige illustraties kenmerken haar werk.
De collectie houtblokken staat nu online in hoge resolutie op www.impressedbyplantin.be. Om te inspireren en te creëren. Acht Antwerpse kunstenaars krijgen carte blanche om met de collectie aan de slag te gaan. Één van de ambassadeurs is Stephanie Specht.
Stephanie Specht uit Antwerpen is een grafisch vormgeefster met een eigenzinnige, abstracte stijl die vertrekt vanuit een intuïtie of buikgevoel. Ze werkt graag typografisch en minimalistisch.
In haar werk probeert ze het rationele en het organische samen te brengen. De rationele kant heeft ze opgepikt tijdens haar opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Haar ervaringen en de bagage die ze al 38 jaar verzamelt, liggen eerder aan de oorsprong van het organische aspect in haar werk. Na tussenstops in Kaapstad, Princeton, New York en Brussel, startte ze in Antwerpen Specht Studio.
Wat is je levensmotto?
“Bewaar de eenvoud door de essentie te onthouden, zo hou je overzicht. Maak dingen vooral niet te complex.”
Was je als kind ook al creatief? Hoe is dat geëvolueerd richting een fulltime job?
Al van kleins af hield ik me heel erg bezig met tekenen. Mijn vader, zelf ook erg creatief, hielp me daarbij en leerde me de kneepjes van het vak. Onlangs gaf mijn moeder me een koffer gevuld met al mijn kindertekeningen… Een fantastische ontdekking.
In de lagere school volgde ik tekenacademie en vanaf het derde middelbaar begon ik les te volgen in het Sint-Lucas Kunstonderwijs. Daar ben ik echt helemaal kunnen openbloeien. Mijn grote droom was om architect te worden. Huizen tekenen, plattegronden en maquettes bouwen, ik vond het allemaal geweldig. Toch was de vraag telkens: zouden die in realiteit wel kunnen bestaan?
Daarom ben ik Grafische Vormgeving gaan studeren op de Koninklijke Academie van Antwerpen en dat voelde meteen aan als het juiste pad voor me. Ik heb nadien anderhalf jaar in een bureau gewerkt. Toch maakte ik al snel de stap naar zelfstandig zijn, of beter: ik rolde erin. Ik kreeg namelijk veel vragen van mensen om dingen te doen na mijn uren, in mijn eigen stijl.
Hoe vind jij de balans tussen het creatieve en het ondernemende?
Vroeger liep alles door elkaar, dan deed ik op één dag zowel ontwerp als het management van mijn eigen projecten. Nu baken ik dat meer af. Zo hou ik één dag per week vrij om alles in detail te overlopen en de andere dagen spendeer ik enkel aan creatie. Af en toe denk ik er wel eens aan om een freelance projectmanager in te huren, het zou alles zoveel makkelijker maken. De dag dat ik alleen maar bezig ben met e-mails te beantwoorden, offertes of facturen te maken, is in elk geval niet mijn favoriete dag. Ik zit het liefst van al in mijn ‘ontwerpbubbel’.
Wie of wat is je grootste inspiratie?
Architectuur. Ik vind het wel fijn dat de job waar ik uiteindelijk niet voor koos nu mijn belangrijkste bron van inspiratie is. Ik hou van het werk van Renaat Braem, Le Corbusier en Peter Zumthor – maar ik kijk vooral op naar Louis Kahn (20 februari 1901 - 17 maart 1974). Zijn werk, zijn voorstudies, zijn mystiek en spiritualiteit, zijn levenspad zijn heel bijzonder. Kahn was één van de grootste 20e-eeuwse architecten van de Verenigde Staten, bekend om de combinatie van het modernisme met het gewicht en de waardigheid van oude monumenten.
Waar kan jij het beste creatief zijn?
In een stille omgeving met op z’n minst uitzicht op een stukje natuur. Dat heb ik de laatste tijd opgemerkt: ik heb natuur nodig om ontspannen te kunnen werken. Als ik geen boom of groen zie, dan heeft stress een grotere impact op mij. Vroeger lachte ik soms met mijn moeder die zei dat ze in tijden van veel stress wel eens een boom durfde knuffelen, terwijl ik die drang nu veel beter snap. Soms betrap ik mezelf erop dat ik echt graag even wat natuur onder mijn voeten wil voelen of een boom wil aanraken. Ik woon al iets te lang in het centrum van een stad, denk ik. Nu zie ik me toch liever ergens anders wonen.
Wat trekt je zo aan in de collectie of waar zie jij de link tussen jou en de collectie?
In mijn werk is typografie heel belangrijk. Ik volg de trends op dat vlak op de voet. Klassieke letters uit de collectie van het museum kan ik echt appreciëren. Te weten dat die toen met de hand uit hout uitgesneden werden. Met zulke precisie. Echt vakmanschap. Dat heb je vandaag de dag natuurlijk ook nog, maar het is toch anders. De opbergkasten in het museum vind ik ook uiterst bijzonder, zeker een bezoek waard!
Nieuwsgierig? Bekijk Stephanie's werk op:
stephaniespecht.com en instagram.com/spechtstudio
